Cyberpesten
Ik ben op dit moment bezig met het voorbereiden van een workshop over cyberpesten, de nieuwste en hipste vorm van pesten via de computer of telefoon. Tijdens het onderzoek doen naar dit onderwerp kom je natuurlijk langs verhalen en zo ook langs het volgende. Wellicht dat jullie het verhaal al kennen, het schijnt laatst ook bij Dr. Phill geweest te zijn. Ik vond het een typische vorm van cyberpesten, waarbij de pester anoniem blijft en het zo erg kan maken als hij/zij wil. Bovendien weerspiegelt de uiteindelijke waarheid ook wel een beetje de verwrongenheid van deze tijd. Mensen lijken steeds sneller door te draaien om iets en steeds minder rekening te houden met motieven van iemand, waar vaak een vracht emotie aangekoppeld is. Tja...aan mij en al mijn collega's de taak om dit te veranderen.
Op 17 oktober 2006 werd de Amerikaanse tiener Megan Meier op 13-jarige leeftijd dood verklaard. Niet door ziekte, een aanrijding, een aandoening of door moord. Of toch wel? Na een woordenwisseling met haar moeder hing Megan zichzelf op, op haar kamer. Maar het was niet de indirecte schuld van haar moeder, maar van ene ‘Josh Evans’.
Megan had last van depressies en voelde zich dik. Daardoor was ze onzeker over zichzelf en zijn ze op een gegeven moment verhuist naar een andere plek, waar ze naar school ging waar men uniformen droeg zodat ze er beter tussen zou passen. Eenmaal daar maakte Megan een account aan op MySpace, een site waar je o.a. vrienden kunt toevoegen en berichtjes kunt achterlaten. Ze ontmoette daar een jongen van 16 jaar, genaamd Josh Evans. Er ontstond een vriendschap tussen de twee personen en volgens haar ouders bloeide Megan op door het contact en voelde ze zich zekerder. Ze kon haar verhaal kwijt bij deze persoon en ze vond hem zelfs aantrekkelijk. Maar op 15 oktober, een dag voor haar dood, veranderde de berichtjes die ze kreeg van Josh. Hij vertelde o.a. dat hij niet zeker wist of hij nog wel vrienden met haar wou zijn omdat ze haar vrienden schijnbaar slecht behandelde. De berichtjes werden steeds harder en harder en de jongen die ze zo vertrouwd had, werd langzamerhand haar nachtmerrie. Op allerlei boards werden er berichten over haar geplaatst en haar berichtjes werden aan anderen gegeven. Toen Megan op 16 oktober, eindelijk zover was dat ze het durfde te vertellen aan haar moeder, werd haar moeder boos over het taalgebruik dat ze gebruikte in haar berichtjes en dat ze eens moest leren uitloggen als ze klaar was. Megan was het zat en rende boos naar boven.
Twintig minuten later vond haar moeder haar, opgehangen met een riem in de kast. Ze bleek niet meer te redden. De druppel? Het laatste bericht wat verstuurd was, was dat de wereld er beter van zou worden als zij er niet meer zou zijn en hij haar haatte.
En Josh Evans? In werkelijkheid een buurvrouw en moeder van de voormalige beste vriendin van Megan. Megan had ruzie gehad met haar vriendin en daarom hadden moeder en dochter een account aangemaakt op MySpace om erachter te komen wat Megan van hen vond. In werkelijkheid had de moeder tegen een andere buurtbewoner gezegd dat ze Megan wilde ‘focken’, terwijl ze erom lachte.
Het gevolg? De ouders kwamen erachter wat er gebeurd was en al snel wist heel Amerika wat er was gebeurd. Men kwam achter de naam van de vrouw die Megan had gepest en overal verschenen berichten over het voorval. En wat er vervolgens gebeurde? Niets. Omdat internetpesten niet te vervolgen is in Amerika gaat de vrouw vrij uit.
Uiteindelijk is de vrouw alsnog berecht, bijna twee jaar later, op grond van samenzwering tegen het meisje en inbreuk op privécomputers om informatie te verkrijgen. Ze is voor 5 jaar de bak in gevlogen.
Het laat ook zien dat ouders er weinig ervaring mee hebben en er vaak op een verkeerde manier op reageren. Niet opzettelijk, maar meer uit schrik dat het hun kind is overkomen.
En nu is Megan Meier dood.
