Harry Potter and the Deathly Hallows

Sinds een aantal jaar ben ik ook een grote fan van Harry Potter; ik kan er niets aan doen. Compleet verliefd op de karakters en de wereld eromheen heb al ik al die jaren met veel plezier de boeken meerdere malen gelezen. Afgelopen zaterdag was het zover, zoals eigenlijk iedereen wel weet: het zevende en laatste boek kwam uit. Ik heb sinds die dag best wel wat uren besteed aan het boek en maandagnacht besloot ik de laatste 100 pagina's te bewaren voor afgelopen nacht. Ik wou het boek rustig in bed, 's nachts, uitlezen. En nu heb ik het ook uit. Het is over, finito. Nooit meer een nieuw verhaal...maar waar ik me nog het meest bewust van ben geworden is dat die hele wereld met een verleden, heden en toekomst, met al die karakters, zo ontwikkeld, en al de fantasie die erbij komt kijken, dat dat allemaal (waarschijnlijk?) nooit heeft plaats gevonden en dat heel die wereld waarschijnlijk niet besteed. Harry Potter begon ooit als kinderboek maar dat geldt eigenlijk alleen voor de eerste twee boeken; daarna is het meer en meer voor volwassenen geworden.
Ik vind dit laatste boek in ieder geval, logischerwijs eigenlijk, het beste boek uit de hele reeks. Het sluit alles af, het maakt alles compleet. Alleen vind ik het nog steeds heel, heel jammer dat het nu dan ook echt over is.


